
“Kendi yürür tarım makinesi mi?” denildiğinde çoğu kişinin aklına hemen aksaklı bir traktör gelir. Ama bu buzdağının sadece görünen kısmı. Aslında bu, birimin sadece hareketli değil, entegre olması, "düşünmesi" gereken tam bir saha çalışması felsefesidir. zincirin bir halkası. Yaygın bir hata, hidrolikleri, kontrol sistemlerini ve daha da önemlisi belirli toprak ve iklim koşullarına uyumu unutarak motor gücünün peşinde koşmaktır. Burada, örneğin Transbaikalia ve çevresindeki bölgelerde, sıcaklık değişimleri ve zorlu arazi koşulları nedeniyle ithal edilen bir örnek "boğulabilir mi?" zayıflıktan değil, toprak nemi izleme sistemlerinin yanlış kalibrasyonundan kaynaklanıyor.
Bir keresinde Avrupa'daki kendinden tahrikli bir püskürtme makinesini deneme işletimine almıştık. İyi bir makine, santimetreye kadar hassasiyet, akıllı engellerden kaçınma sistemi. Ancak tüm elektronikleri masa kadar pürüzsüz ve sabit düzeyde hava nemi olan alanlar için tasarlandı. Ülkemizde sabah sis, öğleden sonra kuru rüzgar, akşam ise sıcaklıkta keskin düşüş yaşanabilir. Sensörler "çıldırdı", sistem sürekli olarak manuel ayarlamalar gerektiriyordu. Kendi kendine çıkıyorkendinden tahrikli tarım makineleri- her derde deva değil. Onun ?zekası? Sadece belirlenen programı uygulayabilmeli, öğrenebilmeli ve uyum sağlayabilmelidir.
Bu deneyim bizi yurt içi ve ortak gelişmelere farklı bakmaya zorladı. Örneğin, ?Jiujia? (Hulunbuir Makine İmalat Şirketi). Onların evrimini takip ettim; başlangıçta sadece makineler değil, uyarlanabilir platformlar yaratma yolunu seçtiler. Web sitelericn-fascar.ruonları entegre bir kuruluş olarak konumlandırıyor ve anahtar kelime de bu. Uzak Doğu'daki meslektaşlarının spesifikasyonları ve incelemeleri dikkate alınarak değerlendirilen ekipmanları, sahadaki hızlı yeniden yapılandırma ihtiyacı dikkate alınarak tasarlandı. Nihai "parlaklık" açısından her zaman ideal değildir, ancak sürdürülebilirlik ve uyarlanabilirlik genellikle daha yüksektir.
Ve burada önemli bir nüans var: entegrasyon. Çağdaşkendinden tahrikli araçlarhassas tarım sistemleri için bir taşıyıcıdır. Eğer iletişim kuramıyorsa? dronlarla verim haritalarını veya meteoroloji istasyonu verilerini alıp yorumladığınızda değeri yarı yarıya düşer. Birçok üretici kapalı bir ekosisteme güveniyor. Ancak bana göre açık veya kolay uyumlu protokoller için çabalamamız gerekiyor. Böylece bir tarım uzmanı bir üreticiden sensörü, diğer üreticiden yazılımı ve üçüncüsünden makineyi alabildi ve hepsi işe yaradı.
Herkes tasarruf etmek ister. Kundağı motorlu bir şasi satın almak karlı görünüyor: bir kez satın alın ve takılı olanı değiştirin. Teorik olarak evet. Ancak pratikte asıl sorun ortaya çıkıyor: uzmanlaşma pahasına evrensellik. Domates hasadı ve tahıl ekimi için aynı motor ve şasi her zaman bir uzlaşmadır. Domates özel bir düzgünlük ve düşük zemin basıncı gerektirirken, ekim için yüksek konumlandırma doğruluğu ve hız gerekir. Çoğu zaman arabanın ya bağlantı potansiyelini "boğduğu" ya da kendisinin aşınmaya çalıştığı ortaya çıkıyor.
Wu ?Jiujia? Bu konuda kendi çizgilerinde de görülen ilginç bir yaklaşım var. Görünüşe göre tek bir evrensel şasi değil, farklı sınıflardan uyumlu platformlardan oluşan bir aile yaratıyorlar. Daha mantıklı. Yem dağıtıcılarına ihtiyaç duyulan bir hayvancılık kompleksi için tek bir çerçeve ve askı tipi vardır. Bir kültivatörle saha çalışması için - bir diğeri. Ancak aynı zamanda bakım, teşhis ve temel bileşenlerin yedek parçalarına yönelik birleşik bir temel de korunur. Bahsettikleri “entegrasyon” tam da budurşirket. Bunlar boş sözler değil, lojistik ve tamircilerin eğitiminde pratik tasarruflardır.
Uygulamadan başarısız bir örnek: Bir zamanlar "kendinden tahrikli bir platform" mu satın almıştık? Yemin hazırlanması için. Teorik olarak - bir şasi üzerinde bir biçme makinesi, bir tırmık, bir balya makinesi. Aslında hidrolik, modlar arasında hızlı geçişle baş edemedi ve yoğun çalışma sırasında soğutma sistemi aşırı ısındı. Sezon boyunca çalıştıklarından daha uzun süre kaldılar. Sonuç:kendinden tahrikli tarım makineleriSadece bileşenlerin bir araya getirilmesi değil, aynı zamanda beyan edilen çalışma modlarının her birinde tüm sistemlerdeki tepe yükün hesaplandığı dengeli bir mühendislik çözümü olmalıdır.
En pahalı ekipman atıl durumda olandır. Ve kendinden tahrikli sistemler, bol miktarda elektronik ve hidrolik ile bu konuda özellikle kaprislidir. En gelişmiş modeli seçebilirsiniz ama en yakın servis mühendisi 500 km uzaktaysa ve arıza teşhis yazılımı kapalıysa bu durum felakete giden yoldur. Burada yine yerelleştirme ve uyarlama konusuna dönüyorum. Sadece araba satan bir üretici geçmişte kaldı.
Hulunbuir şirket açıklamasında belirtildiği gibi modern bir entegre işletme, tüm yaşam döngüsünden sorumlu olmalıdır. Servis ekiplerini bölgemizde gördüm mü? Henüz değil ama bayi ağlarını aktif olarak geliştirdiklerini ve daha da önemlisi yerel tamircilere eğitim sunduklarını biliyorum. Bu doğru vektördür. Çünkü arızalı bir sensörü değiştirmek işin yarısıdır. Kurulumu, kalibre edilmesi, sisteme kaydedilmesi - burası, yerel olarak aktarılması gereken özel bilgilerin gerekli olduğu yerdir.
Bir diğer nokta mevsimselliktir. Ekipman yılda birkaç ay acil durum modunda çalışır ve ardından durur. Modern sistemler bundan hoşlanmaz. Üreticiler, normal bir garajda uygulanabilecek net koruma önerileri sağlamalıdır. Ünlü markaların bile sıklıkla başarısız olduğu nokta burasıdır. Kışlık depolama talimatları bazen çiftliğin sahip olmadığı, iklim kontrollü bir hangar gerektirir. Pratiklik çoğu zaman eksik olan şeydir.
Günümüzde insansız traktörler hakkında çok fazla konuşuluyor. Ancak deneyimlerime göre gerçekliklerimizde tam özerklik uzak bir gelecek meselesidir. Uzaktan kontrol veya denetim seçeneği çok daha popüler ve uygulanabilir görünüyor. Bir operatör birden fazla birimin çalışmasını kontrol edebildiğindekendinden tahrikli araçlaruzaktan kumandadan, sahanın kenarında veya kontrol merkezinden. Bu hem personel sorununu çözer hem de güvenliği artırır.
İlginç bir şekilde, Jiujia dahil bazı üreticiler bu yeteneği zaten makine mimarilerine dahil ediyor. Ana özellik olarak değil, isteğe bağlı bir modül olarak. Bu akıllıca. Çünkü geçişin kademeli olması gerekiyor. İlk olarak - belirli bir hat boyunca bir otopilot sistemi, daha sonra - uzaktan kontrol ve ancak o zaman altyapının ve yapay zekanın geliştirilmesiyle - tam özerklik. Standart olmayan bir engelle (örneğin devrilmiş bir ağaç veya başıboş bir hayvan) karşılaştığında karar veremeyecek bir alana tamamen insansız bir birimin yerleştirilmesi risk oluşturur.
Bu nedenle, şimdi ekipmanı seçerken, özerklik hakkındaki yüksek sesli ifadelere değil, yüksek kaliteli ve güvenli veri aktarım kanallarının mevcudiyetine, kontrol sisteminin modülerliğine, ek kamera ve sensör kurma olasılığına bakardım. Çiftliğin kendisi buna hazır olur olmaz arabanın "yükseltmeye" hazır olması gerekir. Bu, düşünceli, “yetişkin” bir mühendisliğin işaretidir.
Sonuçta seçimkendinden tahrikli tarım makineleriher zaman bir denge arayışıdır. Yenilik ile güvenilirlik, güç ile verimlilik, sistem karmaşıklığı ile bakım kolaylığı arasında bir denge. Kataloglara körü körüne güvenemezsiniz. Arabanın sizinkine mümkün olduğunca yakın koşullarda nasıl davrandığını izlemeniz gerekir. Daha sonra hataları düzeltmek yerine test etmeye zaman harcamak daha iyidir.
Hulunbuir Jiujia Makine İmalat Şirketi gibi şirketlerin deneyimi, tam da uygulamalı, bütünleştirici yaklaşımı nedeniyle değerlidir. Görünüşe göre donanım satmadıklarını, belirli tarımsal teknoloji sorunlarına uygulanabilir bir çözüm sattıklarını anlıyorlar. Araştırma ve geliştirmeden servise kadar olan yol, ekipmanı sahada gerçekten faydalı kılan yoldur.
Yıllar süren çalışmam boyunca öğrendiğim en önemli şey: arabanın "kendine ait" olması gerektiği. Ritiminize, alanlarınıza, çerçevelerinize uymalı. Ve bazen teknolojik açıdan en gelişmiş olmasa da iyi uyarlanmış ve desteklenen ünite, reklamı en çok yapılan "drone"dan daha fazla fayda sağlayacaktır. Teknoloji, tarım bilimcinin elinin ve düşüncesinin bir uzantısıdır, onun yerine geçmez. Piyasadaki yeni ürünlere bakarken bu hatırlamaya değer bir şey.