dünya tarım makineleri

Küresel tarım makineleri denilince pek çok kişinin aklına hemen John Deere, Klaas ve New Holland geliyor. Bunlar elbette sütunlardır. Ancak bunun arkasında daha önemli bir şey var: teknolojinin yalnızca bir araç olduğu saha çalışmasını organize etme felsefesi. Ve çoğu zaman bir boşluk ortaya çıkıyor: Güçlü bir traktör satın aldınız, ancak yerel koşullarda başarısız oluyor ya da hassas tarım sistemi, saha haritalarının olmayışı nedeniyle sınırlı. Bunu bizzat yaşadım.

Küresel ve yerel: sorun nerede?

Farklı bölgelerde farklı ekipmanlarla çalıştım. Amerika ve Avrupa'daki makineler kendi tarım teknolojilerine (geniş alanlar, uzun sezonlar, öngörülebilir koşullar) göre uyarlanmıştır. Böyle bir kombinasyonun örneğin Kara Dünya Bölgesi'nin bazı bölgelerine getirilmesi zaten bir sorudur. Bu bir güç meselesi değil, neme ve araziye uyum meselesi. Lüks elektroniklere sahip ithal bir püskürtücünün yağmurdan sonra yokuşta nasıl kaydığını gördüm, bizimki nispeten "daha basit"ti. - geçer. Bu bizimkinin daha iyi olduğu anlamına gelmiyor. Bu, dünya teknolojisinin sadece satılması değil, dünyalaştırılması gerektiği anlamına geliyor.

Veya başka bir nokta - yedek parçaların lojistiği. Birinci sınıf bir markadan ekim makinesi için sensör sipariş ettim. Üç hafta bekledim. Sezon beklemiyor. Yerel bir analogla "kolektif çiftlik" çözümü yapmak zorunda kaldım. Hala çalışıyor. Bu sistemik bir sorundur: Küresel bir üretici her zaman her bölgede yeterli bir servis ağına sahip olmayabilir. Ve bu “küresel” kavramının bir parçası; sadece menşe değil, aynı zamanda küresel destek.

Bu arada, pratikten ilginç bir örnek. Birkaç yıl önce şirketin çalışmaları ile tanıştımHulunbuir Makine İmalat Şirketi? Jiujia?. Anladığım kadarıyla entegrasyon yolunu izliyorlar: sadece ekipman üretmiyorlar, aynı zamanda kalkınmadan hizmete kadar tarım ve hayvancılık için bir kompleks oluşturmaya çalışıyorlar. Web sitelerine baktımcn-fascar.ru— Odak noktasının entelektüel üretim ve tüm döngü olduğu açıktır. Bu, aynı “dünya” düzeyine daha yakın, farklı bir düşünme düzeyidir. mantık, ancak pazarlarının özelliklerine göre ayarlanmış. Ancak bunun sahada pratikte ne kadar işe yaradığı bir sorudur. Teori ve kataloglar bir şeydir ama yağmurda çamurda çalışmak bambaşka bir şeydir.

Elektronik: yardımcı mı yoksa baş ağrısı mı?

Çağdaşdünya tarım makinelerizaten tekerlekli bir BT ürünüdür. GPS yönlendirmesi, ekim makinelerinin bölümsel kontrolü, gerçek zamanlı verim izleme. Her şey işe yaradığında bu bir peri masalıdır. Tohum, yakıt ve gübre tasarrufu muazzamdır. Ancak. Bütün bunlar yazılıma, istikrarlı internete (sahada!) ve operatörün niteliklerine bağlıdır. Peki ya bir "aksaklık" ise? Karıktaki terminali yeniden düzenlemek mi istiyorsunuz? Bir durum vardı - traktördeki otopilot sistemi arızalandı ve tarlanın kenarında keskin bir dönüş yaptı. Neredeyse devrildi. Bundan sonra ?akıllı? teknoloji daha ayık hale geldi: teknolojiler hataya dayanıklı olmalı ve temel moda sıfırlanması kolay olmalıdır.

Ve veriler hakkında daha fazlası. Tüm bu elektronikler tonlarca bilgi biriktiriyor: doğurganlık, nem, her metrekaredeki verim hakkında. Değerli varlık! Ama bunu gerçekten kim kullanıyor? Çoğu zaman veriler basitçe "bulutta mı?" ekipman üreticisinden veya satıcısından. Tarım bilimcinin basit sonuçlara ihtiyacı vardır: nereye daha fazla uygulanmalı, nereye daha az uygulanmalı. Ham verileri tarımsal kararlara dönüştürmek, bana göre birçok küresel markanın henüz tamamlamadığı bir sonraki adımdır. Harika bir veri toplama işlemi gerçekleştirdik ancak analiz cihazı zayıftı veya kullanışsızdı.

İşte tam bu noktada entegre işletme örneğine dönersek, bu döngüyü kapatmaları önem taşıyor. Jiujia gibi bir şirket kendisini Ar-Ge'den hizmete kadar tam döngülü bir kuruluş olarak konumlandırıyorsa, yalnızca sensörlü bir makine değil, aynı zamanda belirli bir çiftlik için bu verileri yorumlamaya yönelik net bir sistem de sunmalarını beklemek mantıklı olacaktır. Aksi takdirde kokpitte sadece hoş grafikler var.

Sadece alan değil: hayvancılığın özellikleri

Çoğu zaman tarım makineleri denildiğinde insanların aklına yalnızca bitkisel üretim gelir. Amadünya tarım makineleriBu aynı zamanda hayvancılık kompleksleri için de büyük bir segmenttir. Süt sağma makineleri, yem dağıtıcıları, havalandırma sistemleri. Burada bazı nüanslar var. Örneğin Avrupa sistemleri belirli bakım, tür ve iklim standartlarına göre tasarlanmıştır. Isıtma ve su arıtma sisteminin ciddi bir şekilde uyarlanması olmadan, örneğin Sibirya koşullarında bir Alman sağım odası kurma girişimi, sık sık arızaların ve süt veriminin azalmasının reçetesidir.

Otomatik yem dağıtıcılarla çalıştı. Buradaki fikir, hayvan gruplarına yönelik erzakların doğru bir şekilde dağıtılmasıdır. Ancak helezon veya taşıma bandı yerel besleme için tasarlanmadıysa (örneğin ıslak silolar), tıkanıklık ve eşit olmayan dağıtım başlar. Ekipman çalışmayı bırakıyor ama sığırlar aç. Onu değiştirmemiz, ek motorlar takmamız, tasarımı değiştirmemiz gerekiyor. Üretici elbette tefle bu tür danslar sağlamadı. Görünüşe göre "dünyayı" satın aldılar mı? Kararımızı yerel güçlerle birlikte kendimiz hayata geçirdik.

Bu, bazı şirketlerin iddia ettiği akıllı üretimin sadece montajı değil aynı zamanda yerel koşulların derinlemesine araştırılmasını da içermesi gerektiği sorusuna işaret ediyor. Görünen o ki, geliştirme, üretim ve hizmeti birleştiren bir şirketin amacı, doğası gereği daha esnek ve uyarlanabilir ürünler yaratmaktır. Ancak kağıt üzerinde kolay gibi görünse de hayatta mühendislerin ve tarım uzmanlarının devasa bir işidir.

Sahip Olma Maliyeti: Gizli Yönler

Web sitesindeki biçerdöver fiyatı sadece başlangıçtır. Gerçek fiyat ise 5-7 yıllık sahip olma maliyetidir. Buna yakıt, yedek parçalar, servis ve sezon boyunca kesintiler dahildir. İşte bazı küresel markaların kaybettiği nokta da burası. Ekipmanların kötü olmasından değil, servis ağının gelişmemiş olmasından ya da yedek parçaların lojistik ve gümrükten dolayı pahalı olmasından kaynaklanıyor. Yerel bir üreticiden doğruluk açısından daha düşük olabilecek bir analog kurmanın daha kolay olduğu görülür, ancak komşu bir bölgede birkaç saat içinde tamir edilebilir ve bir servet için değil.

Bir adet kendinden tahrikli çim biçme makinesi ile deneyim. Makine mükemmel, yüksek verimliliktir. Ancak her mevsim aynı hidrolik hortum ulaşılması zor bir yerde arızalanıyordu. Orijinal hortum pahalıdır ve bir ay kadar beklemek gerekir. Güçlendirilmiş örgüyle analog yapan yerel bir kauçuk ürünleri üreticisi bulduk. Üç kat daha ucuza mal oldu ve sorun ortadan kalktı. Ekipman üreticisi bu "sorunlu nokta"dan mı bahsediyor? bilmiyordu veya değiştirmenin gerekli olduğunu düşünmüyordu.

Burası rekabetin alanı. Yalnızca bir ekipman parçası değil, aynı zamanda yerelleştirilmiş hizmet ve özel tasarım yoluyla öngörülebilir ve düşük sahip olma maliyeti sunabilen bir şirket, büyük bir avantaja sahip olacaktır. Açıklamaya bakılırsa, bahsedilen kişi de dahil olmak üzere birçok kişi bunun için çabalıyor.Hulunbuir şirketi ?Jiujia?. Ancak yine internet sitesindeki beyanlarcn-fascar.ru- bu bir şey. Servis ekibinin ne kadar hızlı ulaştığı ve stokta kritik yedek parçaların olup olmadığı konusunda sahadan gelen gerçek geri bildirimler ana kriterdir.

İleriye baktığımızda: yarın ne önemli olacak?

Eğilimler açık: elektrifikasyon, otonomizasyon, robotlaşma. Sürücüsüz traktörler artık bilim kurgu değil. Ama yine altyapı ve düzenlemeyle karşı karşıyayız. Açık alanda piller nerede şarj edilir? Bir robot ot temizleme makinesi komşu bir mülke zarar verirse sorumlu kim olacak? Geleceğin küresel teknolojisi sadece bir dizi yenilik değil, bir ekosistemin içine yerleştirilmiştir: enerji ağları, yasalar, sigorta, personel eğitimi.

Modülerlikte potansiyel görüyorum. Taban platformu (şasi, motor, kontrol sistemi) evrensel olduğunda ve ataşmanlar (ekim makinesi, kültivatör, püskürtücü) hızlı ve kolay bir şekilde değiştirildiğinde. Bu, çiftliğin maliyetlerini azaltır. Bazı üreticiler bu yönde hareket ediyor. Bu makul.

Ve son bir şey. Teknoloji yarışına rağmen basitliği ve güvenilirliği unutmamalıyız. Dünyanın en iyi ünitesi sabah yarım dönüşle başlayıp akşama kadar hatasız çalışan ünitedir. Gerçek koşullarda başarılı olduğunu iddia eden her “küresel tarım teknolojisinin” bu basit gerçekle sınanması gerekir. Geriye kalan her şey, hasat mevsiminin zirvesindeki ilk ciddi çöküşün ardından hızla kaybolan pazarlamadır. Uzun süredir sektörde olan herkesin benimle aynı fikirde olacağını düşünüyorum.