otomatik tarım makineleri

İnsanlar otomatik teknolojiden bahsettiğinde çoğu kişi hemen sürücüsüz bir traktör hayal eder. Bu elbette parlak, ancak pratikte her şey çok daha sıradan ve karmaşık. Otomasyon bir amaç değil, bir araçtır. Belirli sorunları çözmeye yönelik bir araç: kaynaklardan tasarruf etmek, operasyonların doğruluğunu artırmak, karar vermek için veri toplamak. En gelişmiş sistemin, çiftliğin mevcut teknolojik döngüsüne entegre edilmediği veya rakım veya toprak bileşimindeki farklılıklar gibi yerel koşullara uyarlanmadığı takdirde işe yaramaz olduğu sıklıkla gözden kaçırılır.

Sensörden üniteye: Verimliliğin gerçekte yattığı yer

Gerçek devrim küçükten başlar; izleme sistemleriyle. Örneğin, bir püskürtücüye toprak nemi sensörleri ve NDVI kameraları kurmak. Küçük bir şey gibi görünebilir. Ancak ünite, tarlanın her metrekaresindeki gerçek performansa dayalı olarak ekim oranını veya bitki koruma ürünlerinin uygulanmasını gerçek zamanlı olarak ayarladığında, bu pratik bir otomasyondur. İlaç tasarrufu %15-20'ye ulaşabiliyor ve bu doğrudan bir faydadır ve hiç de hoş bir tablo değildir.

Tek bir işlemi otomatikleştirmek ile tek bir işlemi otomatikleştirmek arasındaki farkı anlamak önemlidir.otomatik tarım makineleritek bir dijital ekosistemin parçası olarak. Akıllı bir gübre serpme makinesi satın alabilirsiniz ancak drone ya da uydu verilerine dayalı saha haritalarıyla uyumlu değilse “zekası?” sınırlı olacaktır. Bu nedenle bir zamanlar teknolojinin “iletişim kurduğu” platform çözümlerine güveniyorduk. Tarımsal yönetim sistemleri ile.

Kara Dünya Bölgesi'ndeki büyük bir çiftlikte toprak hazırlığı için RTK istasyonuna dayalı bir otomatik sürüş sisteminin uygulanması konusunda deneyimimiz vardı. Sürüş doğruluğu santimetredir, örtüşme minimumdur. Ancak asıl kazanç, yakıt tasarrufunda değil (bir miktar olmasına rağmen), operatörün düz bir çizgiyi korumaya değil, işleme derinliğini ve çalışan parçaların çalışmasını kontrol etmeye odaklanabilmesiydi. İşin kalitesi arttı ve operatör yorgunluğu azaldı. Bu, çoğu zaman unutulan “insan faktörü” ile ilgilidir.

Entegrasyon ve tuzaklar: sahadan deneyim

Ticari fuarlarda nadiren tartışılan önemli noktalardan biri, farklı üreticilerin farklı ekipmanlarını entegre etmenin zorluğudur. Örneğin bir markadan bölmeli şalterli ekim makinesini, diğer markadan ise serpme makinesini satın aldınız. İletişim protokolleri uyumsuz olabilir ve tek bir resim yerine iki ayrı "ada" elde edersiniz. otomasyon. Ya bir ekosistem tedarikçisi seçmelisiniz ya da ağ geçitleri ve bağdaştırıcıların geliştirilmesine yatırım yapmalısınız; bu da zaman ve para gerektirir.

Örneğin, ?Hulunbuir Makine İmalat Şirketi? Jiujia? (kendi web sitelericn-fascar.ru) kendisini Ar-Ge, üretim ve hizmeti birleştiren entegre bir kuruluş olarak konumlandırıyor. Açıklamaya bakılırsa yaklaşımları tam olarak bitkisel ve hayvancılık üretimi için entegre çözümler yaratmayı hedefliyor. Bu mantıklı bir yoldur, çünkü tek bir üretici hem donanımdan hem de yazılımdan ve bunların ortak çalışmasından sorumlu olduğunda istikrarı sağlamak daha kolaydır. Bu özellikle aşağıdakiler için kritiktir:otomatik tarım makineleriBesleme veya havalandırma sisteminin arızalanmasının hızlı ve ciddi kayıplara yol açabileceği hayvancılık üretiminde.

Uygulamada, hassas tarım için ithal edilen kompleksin iyi "okunmadığı" bir durumla karşılaştık. Yerli tarım kimyasalları verileri kullanılarak oluşturulan kartogramlar. Formatlar, değişiklikler... Aslında algoritmaları yeniden ayarlamamız gerekiyordu. Sonuç: Otomasyon esnek olmalı ve yerel özelliklere göre özelleştirilebilir olmalı ve bir "kara kutu" olmamalıdır.

Hayvancılık: Otomasyonun lüks değil zorunluluk olduğu yer

Mahsul çiftçiliğinde hala akıllı sistemlerin geri dönüşünden söz edilebilir, ancak hayvancılıkta otomasyon olmadan birçok süreç düşünülemez. Konu sadece süt sağma robotlarıyla ilgili değil. Yem dağıtım sistemlerini ele alalım. Çağdaşotomatik tarım makineleribunun için sadece bir taşıma bandı değildir. Verimliliklerine, ağırlıklarına, fizyolojik durumlarına göre her bir hayvan grubu için diyeti hesaplıyorlar, çeşitli bileşenlerden oluşan yemleri gram doğruluğu ile karıştırıp belirli bir zamanda dağıtıyorlar. Buradaki el emeği sadece etkisiz olmakla kalmıyor, aynı zamanda kilo alımının ve süt veriminin doğrudan bağlı olduğu gerekli doğruluğu ve tutarlılığı da sağlayamıyor.

Ancak burada da nüanslar var. Örneğin güvenilirlik. Uzak bir çiftlikte böyle bir kompleksin bozulması acil bir durumdur. Bu nedenle, yalnızca ünitenin kendisi değil, aynı zamanda iyi düşünülmüş bir teşhis sistemi (tercihen uzaktan) ve hızlı servis desteğinin varlığı da kritik öneme sahiptir. Jiujia gibi bir üreticinin tam bir "araştırma-üretim-satış-hizmet" döngüsü ilan etmesi, ekipmanın yaşam döngüsüne daha sorumlu bir yaklaşımın göstergesidir.

Süt çiftliklerinden birinde otomatik bir mikro iklim kontrol sisteminin nasıl tanıtıldığını şahsen gördüm. Sıcaklık, nem, amonyak içeriği için sensörler. Her şey mükemmel görünüyor. Ancak ilk başta sorunlar vardı; sistem değişikliklere çok ani tepki verdi, fanları açıp kapattı ve bu da hayvanlarda strese neden oldu. Değişiklikleri sorunsuz hale getirmek için algoritmaların ince ayarlanması gerekiyordu. Teknolojinin biyolojiye uyum sağlaması gerektiği ve bunun tersinin mümkün olmadığı durum tam da budur.

Gelecek: Verilerin ve tarımsal çözümlerin yakınsaması

Zaten görünen bir sonraki adım, bireysel süreçlerin otomasyonundan otonom teknolojik döngülere geçiştir. Gelecek sezon için gübreleme veya toprak işleme programlarını ayarlamak için hasat ekipmanından gelen verilerin (verim, nem) doğrudan ve gerçek zamanlı olarak kullanıldığı sistemlerden bahsediyoruz.Otomatik tarım makinelerisadece bir icracı değil, aynı zamanda tarımsal kararların alınmasında önemli bir veri tedarikçisi haline gelecektir.

Bu, yeni standartlar ve yine açık sistemler gerektirecektir. Aynı üreticiye ait bir araba sorunsuz bir şekilde paylaşılmalıdır. verileri bir bulut platformu veya tarımsal yönetim yazılımıyla toplayın. Şimdiye kadar bu genellikle hassas bir nokta olmaya devam ediyor - herkes battaniyeyi kendi üzerine çekerek kapalı ekosistemler yaratıyor. Çözümlerinin mimarisine bu tür bir açıklığı en baştan inşa eden üreticilere bakmakta fayda var.

Diğer bir trend ise küçük ve karmaşık operasyonlar için robotizasyondur. Dev biçerdöverler değil; organik tarımda yabani otların noktasal olarak temizlenmesi, yemişlerin toplanması veya sıralar arasındaki mahsullerin durumunun izlenmesi için küçük otonom platformlar. İşte "zeka" makinelerinin gereksinimleri - görüntü tanıma, karar verme - çok daha yüksek. Bu zaten teknolojinin sınırıdır, ancak yoğun mahsullerde maksimum ekonomik etkiyi sağlayabilecek olan da tam olarak bu tür niş çözümlerdir.

Sonuç yerine: seçime pratik bir bakış

Peki otomasyon hakkında düşünürken hatırlanması gereken önemli şey nedir? İlk önce görevi açıkça tanımlayın. Neyi optimize etmek istiyorsunuz: malzeme tüketimi, iş kalitesi, iş gücü kaynakları veya veri toplama? Her hedefin kendi çözüm sınıfı vardır. İkinci olarak, yalnızca donanım maliyetini değil, aynı zamanda sahip olma maliyetini de göz önünde bulundurun: yazılım güncellemeleri, hizmetlere abonelik (örneğin, navigasyon için düzeltici sinyaller), personel eğitimi, entegrasyon çalışması.

Üçüncüsü, tedarikçiye bütünsel olarak bakın. Tam bir döngü sağlayabilecek kapasitede mi? Olabilir miotomatik tarım makineleriBüyüyen dijital sisteminizin bir parçası mı olacaksınız? Kullanılabilirlik, söz konusu şirketin web sitesindeki gibi olmasıcn-fascar.ru, kendi geliştirmeleri ve hizmetleri iyi bir işarettir, ancak tek işaret değildir. Sizinkine benzer koşullardaki referanslar, ürünü uyarlama isteği ve en önemlisi iletişimde şeffaflık önemlidir.

Otomasyon bir yolculuktur, tek seferlik bir satın alma değildir. Aynı paralel sürüş veya kesit kontrolüyle küçükten başlayabilirsiniz. Önemli olan, her adımın ölçülebilir faydalar sağlaması ve bir sonraki, daha karmaşık kararların temelini oluşturmasıdır. Ve sonra sürücüsüz bir traktör fütüristik bir resim olmaktan çıkacak, verimli ve teknolojik açıdan gelişmiş bir ekonominin mantıksal bir unsuru haline gelecektir.